سجاده بصیرت
 
بصیرت یعنی اینکه بدانیم شمری که سر امام حسین (ع) را برید، همان جانباز جنگ صفین است که تا مرز شهادت پیش رفته بود...

نظر سنتی مورخان غربی این است که فرهنگ اروپایی مستقیماً مولود تمدن‌های باستانی یونان و روم است. بنا بر این نظریه، آثار نویسندگان باستانی – غالباً لاتینی و بعضاً یونانی – در طول قرن‌ها بعد از سقوط امپراتوری روم، توسط کلیسا حفظ شده و به عنوان منبع الهام‌بخش بالقوه‌ای در اواخر قرون وسطی و دوره‌ی رُنسانس، دیگر باره ظاهر شده است. کم‌تر کسی می‌تواند تأثیر نیرومند ادبیات باستانی را در اندیشه‌ی اروپایی انکار کند. با این حال، در مورد علم، وضع بسیار متفاوت است. در خلال قرن دوازدهم میلادی نوشته‌های محققینی هم‌چون فارابی، غزالی، فرغانی، ابن سینا، و ابن رشد به زبان لاتینی ترجمه شدند و در غرب شهرت و حرمت یافتند. آثار ارسطو، که به زودی به صورت منشأ اثر نیرومندی در اندیشه‌ی اروپایی درآمد، همراه با شروح ابن سینا و ابن رشد از زبان عربی (به زبان‌های اروپایی) ترجمه شدند. تأثیر شروح مزبور در شکل دادن به اندیشه‌ی علمی و فلسفی اروپایی از تأثیر خود آثار ارسطو کم‌تر نبود. بسیاری از آثار علمی دیگر نیز، که قرن‌ها پیش از زبان یونانی به عربی ترجمه شده بود، در همان ایام (از زبان عربی) به لاتینی ترجمه شد.


نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٢/٧/۱٦ توسط 
تمامی حقوق مطالب برای سجاده بصیرت محفوظ می باشد